De Kerken van God vieren – evenals de Joden – op 14 september 2015 het Bazuinenfeest. Hoewel het Bazuinenfeest in het Nieuwe Testament niet met name wordt genoemd, is er geen reden aan te nemen dat deze heilige dag niet gevierd behoort te worden. Door alle feestdagen die God heeft ingesteld, te houden kan Gods opmerkelijke plan voor de mensheid worden begrepen. Dit artikel laat zien hoe passend dit feest is in Gods plan.

Zoals gezegd wordt het Bazuinenfeest niet met name genoemd in het Nieuwe Testament, wat voor vele christenen een bewijs is dat deze dag niet gevierd hoeft te worden. Het is echter zo dat de leden van de vroege Kerk de Hebreeuwse Schrift gebruikten als basis voor hun leerstellingen (2 Timotheüs 3:16). Evenals bij de Tien Geboden (Jakobus 2:10-11) zijn al Gods feesten nauw met elkaar verbonden. Door ze alle te houden kunnen wij Gods opmerkelijke plan voor de mensheid gaan begrijpen.

Het Bazuinenfeest is het 4e jaarlijkse Feest van de HEERE, na respectievelijk de Dagen van de Ongezuurde Broden (vooraf gegaan door het Pascha) en het Pinksterfeest. De Bazuinendag wordt aan het einde van de zomer gevierd op de 1e van de zevende maand van de Hebreeuwse kalender, die Tisjri wordt genoemd.

Dit feest heeft een specifieke relatie met de Hebreeuwse kalender, met de bazuin (het waarschuwen van Gods volk) en met de komst van de Messias, en dit alles heeft direct te maken met de schaduw der komende dingen, waar Paulus over spreekt, namelijk de komst van Gods Koninkrijk.

Trompet en bazuin

In vroegere dagen werd de hoorn of trompet gebruikt om de legers te verzamelen, het volk te verzamelen of om te waarschuwen voor gevaar. Kerkklokken hebben deze rol ook.

De eerste dag van de 7e maand Tisjri is het – net zoals op elke eerste dag van de maand op de Hebreeuwse kalender – nieuwe maan. Op deze dag werd er op de twee zilveren trompetten (Numeri 10:1-10) en op ramshoorns (NBG, bazuinen) geblazen.

Laten we starten met de korte instructie, die God gaf aan Mozes in Leviticus 23:23-25:
De HEERE sprak tot Mozes: Spreek tot de Israëlieten en zeg: In de zevende maand, op de eerste dag van de maand, moet u een rustdag houden, een gedenkdag aangekondigd door bazuingeschal, een heilige samenkomst. U mag geen enkel dienstwerk doen en u moet de HEERE een vuuroffer aanbieden.
Hier staat bazuingeschal. Het woord bazuin staat niet in de oorspronkelijke tekst. Er wordt het woord “teruah” gebruikt, wat betekent een geschal van (in dit geval) vreugde, een aankondiging van het feest door geschal. Hetzelfde woord wordt gebruikt in Numeri 29:1.

Uit andere verzen weten we welke instrumenten werden bedoeld. In Numeri 10 lezen we de instructie voor het gebruik van 2 zilveren trompetten. De instructie gaat over wanneer het kamp van Israël moet optrekken en dan staat er in vers 10 een specifieke instructie, die ook geldt voor de Bazuinendag: En op de dag van uw blijdschap, op uw feestdagen en aan het begin van uw maanden moet u ook op de trompetten blazen, bij uw brandoffers en bij uw dankoffers. Ze dienen u tot gedachtenis voor het aangezicht van uw God. Ik ben de HEERE, uw God.

Dit gaat dus ook over de Bazuinendag, want deze dag valt samen met het begin van de maanden en het is een feestdag. Het woord voor trompet hier is “chatsotserah”. Vandaar dat dit feest vaak ook Trompettenfeest wordt genoemd, maar de vraag is of dat terecht is. Want er is meer dan deze 2 trompetten. In Psalm 81:3-5 staat bijvoorbeeld: Hef psalmgezang aan en laat de tamboerijn horen, de lieflijke harp met de luit. Blaas op de bazuin bij nieuwe maan, bij volle maan, op onze feestdag. Want dit is een verordening in Israël, een bepaling van de God van Jakob. Het woord voor bazuin hier is “shofar” en dat is de ramshoorn.

Elke nieuwe maan werd er dus zowel op de twee zilveren trompetten als op de ramshoorns geblazen om aan te kondigen dat de nieuwe maand begonnen was. En dat geldt met name voor deze heilige dag, die op de eerste dag van de maand valt.

Hoofd van het jaar

Nu is er wat bijzonders aan de hand met deze nieuwe maan van de 7e maand. Deze dag is ook Rosh Hashanah, de nieuwjaarsdag van het burgerlijke jaar. Ezechiël verwijst hiernaar in Ezechiël 40:1 als hij spreekt over het visioen van de nieuwe tempel: In het vijfentwintigste jaar van onze ballingschap, aan het begin van het jaar, op de tiende van de maand, in het veertiende jaar nadat de stad was verslagen, op diezelfde dag was de hand van de HEERE op mij en bracht Hij mij erheen.

Het woord voor begin of hoofd is “rosh” en het woord voor jaar is “shanah”. Rosh Hashanah is dus het hoofd van het jaar.
Zoals u weet is onze kalender gebaseerd op de omloop van de aarde om de zon, de maan komt niet meer van pas. Onze kalender is gebaseerd op de Romeinse kalender, ingesteld door Julius Caesar. Ooit was de kalender van de Republiek Rome wél een zon-maan kalender, waarbij 1 januari, 1 februari, 1 maart, 1 april, etc. ook daadwerkelijk de 1e dag van de maand (nieuwe maan) waren. Julius Caesar liet de Republikeinse zon-maan kalender in een zonnekalender veranderen in 45 v.C., vandaar de naam: Juliaanse kalender. In de Hebreeuwse kalender zijn er 12 jaren met 12 maanden en 7 jaren met 13 maanden. De gehele kalender wordt berekend vanaf Rosh Hashanah, de Nieuwe Maansdag van de 7e maand. Deze dag is dus met recht het hoofd van het jaar.

Hoe zit het dan met Nisan (of Abib), die de eerste maand is van de Hebreeuwse religieuze kalender? Nisan was ooit de 7e maand, maar werd bij de Uittocht uit Egypte de 1e maand van de religieuze kalender. Het antwoord staat in Exodus 12:1-2: De HEERE zei tegen Mozes en tegen Aäron in het land Egypte: Deze maand zal voor u het begin van de maanden zijn. Hij zal voor u de eerste zijn van de maanden van het jaar.

U kunt het gebruik van de oude kalender terugvinden in de Bijbel. In de geschiedenis van Noach worden vijf kalenderdata genoemd die van de oude kalender zijn. U kunt deze terugvinden in Genesis 7-9. Om ze te vertalen naar de huidige Joodse kalender moet u er 6 maanden bij optellen of aftrekken.

U vindt ook een referentie naar de oude kalender in Leviticus 23:14-16. Het Loofhuttenfeest van de 7e maand wordt daar het Feest van de Inzameling genoemd, en er wordt daar gezegd dat het “bij de jaarwisseling” is! Dus Abib of Nisan is de eerste maand van het religieuze jaar. Dit is ingesteld door God toen Hij Israël uit Egypte gebracht. Dit is gedaan omdat het eerste deel van Gods plan, zoals uitgebeeld door het bloed van het lam op de deurposten, gekoppeld is aan Nisan. Zo werd in Nisan het eerste deel van Gods plan uitgebeeld en werd Nisan de eerste maand van het religieuze jaar.

Maar er is dus ook het agrarische jaar. In Exodus 34:18 wordt ook heel duidelijk over de “jaarwisseling” gesproken. Met Tisjri eindigde de oogst en begon er een nieuw agrarisch seizoen. De agrarische jaren werden geteld vanaf Tisjri, de 7e maand. Met Pinksteren was de graanoogst en met het Feest der Inzameling [Loofhuttenfeest] werd de oogst van druiven, vijgen en olijven binnengehaald. Ná het Loofhuttenfeest ging men ploegen en zaaien en begon het nieuwe seizoen.

Met de Bazuinendag was de oogst dus voorbij en begon er een nieuw agrarisch jaar. Dat was dus het begin van het sabbatsjaar. Elk 7e jaar moesten de akkers braak liggen. Zoals bij het manna op de 6e dag zou God het volk – bij gehoorzaamheid aan Zijn geboden en inzettingen – met een dubbele oogst zegenen in het 6e jaar (Leviticus 25:18-22).

Deze tekst toont duidelijk aan dat het sabbatsjaar (en dus ook het Jubeljaar) in de maand Tisjri begon.

Bazuinenfeest en de betekenis van de bazuin

De voorjaarsfeesten en Pinksteren hebben allen een historische vervulling gekregen. De najaarsfeesten hebben echter nog géén grote historische vervulling gehad. Deze feesten zijn nog steeds een “schaduw van toekomstige dingen” (Kolossenzen 2:16-17). Door het blazen op bazuinen (ramshoorns) en door alle profetieën met betrekking tot bazuinen hebben we op deze dag een specifieke toekomstverwachting. Deze dag kijkt vooruit naar de eindtijd, naar de tijd dat God ingrijpt om zijn volk te redden, naar de tijd dat de Messias geopenbaard zal worden. De bazuin (de hoorn, de ramshoorn, sjofar) is daarbij een belangrijk voorwerp. Laten we daarover een paar profetieën lezen.

De eerste is van de profeet Jesaja, die profeteert over wat er gebeurt “op die dag”. Jesaja 27:12-13 Op die dag zal het gebeuren dat de HEERE de aren zal uitkloppen vanaf de rivier tot aan de Beek van Egypte; en ú, Israëlieten, zult worden opgeraapt [verzameld], één voor één. Op die dag zal het gebeuren dat op een grote bazuin [sjofar] geblazen zal worden. Dan zullen zij komen die verloren waren in het land van Assyrië, die verdreven waren naar het land Egypte. En zij zullen zich voor de HEERE neerbuigen op de heilige berg in Jeruzalem.

Een profetie met een waarschuwing over de wegvoering van Gods volk vinden we in Jeremia 6:1, 17: Breng u in veiligheid, nakomelingen van Benjamin, uit het midden van Jeruzalem! Blaas de bazuin in Tekoa, geef een vuursignaal af boven Beth-Cherem! Want er ziet onheil neer vanuit het noorden, een grote ramp! Ik heb wachters over u aangesteld: Sla acht op het geluid van de bazuin! [sjofar, ramshoorn] Maar zij zeggen: Daar slaan wij geen acht op.

De profetie in Joël 2:1 en 15 gaat over de Dag des Heeren: Blaas de bazuin in Sion, sla alarm op Mijn heilige berg, laat alle inwoners van het land sidderen, want de dag van de HEERE komt, ja, is nabij! (…) Blaas de bazuin in Sion, kondig een vastentijd af, roep een bijzondere samenkomst bijeen.

De profetie van Zacharia gaat over de komst van de Koning van Sion:
Zacharia 9:14: De HEERE zal boven hen verschijnen: als een bliksem zal Zijn pijl uitschieten. De Heere HEERE zal op de bazuin blazen, en Hij zal optrekken in zuiderstormen. Bijzonder is dat hier staat dat de Heere zelf op de bazuin zal blazen.

Het blazen op de bazuin (de sjofar, de ramshoorn) was de belangrijkste methode om een bijeenkomst van mensen aan te kondigen of om mensen te waarschuwen voor een dreigend gevaar of oorlog. De bazuin (sjofar, ramshoorn) staat ook symbool voor de Dag des HEEREN. De Bazuinendag symboliseert die komende tijd dat de Messias komt, dat de Heere God in Zijn glorie zal terugkeren.

De profetie van Zacharia 12:8-10 gaat over “die dag” en de belofte van de Geest van de genade: Op die dag zal de HEERE de inwoners van Jeruzalem beschermen. Wie onder hen wankelt, zal op die dag als David zijn, en het huis van David zal zijn als goden, als de Engel van de HEERE voor hun ogen. Op die dag zal het gebeuren dat Ik alle heidenvolken die tegen Jeruzalem oprukken, zal willen wegvagen. Maar over het huis van David en over de inwoners van Jeruzalem zal Ik de Geest van de genade en van de gebeden uitstorten. Zij zullen Mij aanschouwen, Die zij doorstoken hebben. Zij zullen over Hem rouw bedrijven, als met de rouwklacht over een enig kind; en zij zullen over Hem bitter klagen, zoals men bitter klaagt over een eerstgeborene.

Bazuinenfeest en de wederkomst

Het woord sjofar staat niet in het Nieuwe Testament (NT). Dat is immers geschreven in het Grieks. Maar in de Hebreeuwse vertaling, HaBrit HaChadasja, van het NT heeft men bazuin steeds (terecht) vertaald met sjofar. Laten we enkele nieuwtestamentische profetieën lezen en houd daarbij het woord sjofar in uw gedachten voor het woord bazuin:
Mattheüs 24:30-31: En dan zal aan de hemel het teken van de Zoon des mensen verschijnen; en dan zullen al de stammen van de aarde rouw bedrijven en zij zullen de Zoon des mensen zien, als Hij op de wolken van de hemel komt met grote kracht en heerlijkheid. En Hij zal Zijn engelen uitzenden onder luid bazuingeschal, en zij zullen Zijn uitverkorenen bijeenbrengen uit de vier windstreken, van het ene uiterste van de hemelen tot het andere uiterste ervan. We hebben net gelezen dat het God Zelf is Die op de bazuin zal blazen.

1 Korinthe 15:51-52: Zie, ik vertel u een geheimenis: Wij zullen wel niet allen ontslapen, maar wij zullen allen veranderd worden, in een ondeelbaar ogenblik, in een oogwenk, bij de laatste bazuin. Immers, de bazuin zal klinken en de doden zullen als onvergankelijke mensen opgewekt worden, en ook wij zullen veranderd worden.

En dan de mooie, ontroerende en vertroostende woorden van Paulus in 1 Thessalonicenzen 4:16: Want de Heere Zelf zal met een geroep, met de stem van een aartsengel en met een bazuin van God neerdalen uit de hemel. En de doden die in Christus zijn, zullen eerst opstaan.

In Openbaring gaat het qua bazuinen grotendeels over de zeven bazuinen, die worden geblazen bij het openen van het zevende zegel in Openbaring 8:2. Deze bazuinen geven de voortgang van gebeurtenissen op de Dag des Heeren aan. Het geschal van de bazuinen in Openbaring, in deze laatste dagen van de Grote Verdrukking, waarschuwt voor dreigende rampen op dezelfde wijze als het blazen van bazuinen in het oude Israël toegepast werd, zoals we hebben gelezen.

Wat er gebeurde op het moment van het blazen van die 7e bazuin staat in Openbaring 11:15-18 En de zevende engel blies op de bazuin, en er klonken luide stemmen in de hemel, die zeiden: De koninkrijken van de wereld zijn van onze Heere en van Zijn Christus geworden, en Hij zal Koning zijn in alle eeuwigheid. En de vierentwintig ouderlingen, die voor God op hun troon zitten, wierpen zich met hun gezicht ter aarde en aanbaden God, en zeiden: Wij danken U, Heere, God de Almachtige, Die is en Die was en Die komt, omdat U Uw grote kracht ter hand hebt genomen en Koning geworden bent. En de volken zijn toornig geworden, en Uw toorn is gekomen en daarmee ook het tijdstip voor de doden om geoordeeld te worden, en om het loon te geven aan Uw dienstknechten, de profeten, en aan de heiligen en aan hen die Uw naam vrezen, de kleinen en de groten, en om hen te vernietigen die de aarde vernietigden.

Alle verschrikkelijke dingen die moeten gebeuren, zoals beschreven in het boek Openbaring, de zegels, bazuinen en schalen, bereiden de weg voor het bazuingeschal van de zevende engel en de wederkomst van Jezus Christus om de heerschappij over de regeringen van de aarde op Zich te nemen.

Bazuinenfeest: twee aspecten

Voor ons christenen heeft de Bazuinendag twee betekenissen:

  • de wederkomst van onze Heere Jezus Christus als Koning der koningen en Heere der heeren, én
  • de eerste opstanding, de opstanding van de heiligen.

Het Bazuinenfeest kijkt vooruit naar de dag van de wederkomst van Jezus Christus naar de aarde om het Koninkrijk van God te vestigen. Het blazen van de laatste bazuin door de zevende engel betekent dat de “koninkrijken van de wereld zijn van onze Heere en van Zijn Christus geworden”. Ongelooflijk genoeg zullen de volken der aarde als Jezus Christus terugkeert naar de Olijfberg bij Jeruzalem zich verzamelen om tegen Hem te strijden. U kunt hierover lezen in Zacharia 14:1-4 en ook Openbaring 19:19 beschrijft deze strijd. Waarom zou iemand willen strijden tegen de Messias? De legers zullen trachten Christus te vernietigen omdat Satan de gehele wereld heeft misleid (Openbaring 12:9). De invloed van de duivel zal de naties ertoe inspireren om tegen Christus bij Zijn wederkomst te strijden. Men zal Christus en Zijn engelen en heiligen zien als een buitenaardse invasie.

De tweede betekenis van Bazuinenfeest is dat deze dag in het teken staat van de opstanding uit de doden. We hebben de verzen van Paulus hierover gelezen. In 1 Korinthe 15:22-23 staat er nog meer over: Want zoals allen in Adam sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden. Ieder echter in zijn eigen orde: Christus als Eersteling, daarna wie van Christus zijn, bij Zijn komst. Openbaring 20:5 beschrijft dit als de “eerste opstanding”. Deze verandering tot eeuwig leven was de hoop van christenen van alle tijden en ook van ons.

Paulus beschrijft deze opstanding als een glorieuze bevrijding uit slavernij: Met reikhalzend verlangen immers verwacht de schepping het openbaar worden van de kinderen van God (…) in de hoop dat ook de schepping zelf zal bevrijd worden van de slavernij van het verderf om te komen tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen van God (…) En dat niet alleen, maar ook wijzelf, die de eerstelingen van de Geest hebben, ook wij zelf zuchten in onszelf, in de verwachting van de aanneming tot kinderen, namelijk de verlossing van ons lichaam (Romeinen 8:19, 21, 23).

Hoewel er nog verschrikkelijke dingen gaan gebeuren is het met de geweldige betekenis van deze Feestdag amper te geloven dat de meeste christenen géén Bazuinendag vieren. Het goede nieuws is dat God zal ingrijpen om de mensheid te redden en te brengen tot Zijn levenswijze. Jezus Christus zal terugkeren om Gods heerschappij te vestigen en Zijn volmaakte regering op aarde te brengen. Dit is de geweldige, inspirerende betekenis van het Bazuinenfeest. Christus leerde ons te bidden “Uw Koninkrijk kome” (Mattheüs 6:10). Laten we dat – speciaal op deze Bazuinendag – van harte bidden. Wij wensen u een gezegende Feestdag toe!

%d bloggers liken dit: